Aeroob tegenover anaeroob
Bacteriën breken organisch materiaal op twee heel verschillende manieren af. Met zuurstof (aeroob) ontstaan water en koolstofdioxide, allebei geurloos. Zonder zuurstof (anaeroob) ontstaan onder meer methaan en waterstofsulfide, die de typische geur van een zakput veroorzaken.
Zuurstof als stuurparameter
Een compressor voorziet de bacteriën voortdurend van zuurstof. Ze werken aeroob, het slib blijft in evenwicht en er ontstaan geen rottingsgassen. Vergeleken met de gesloten, zuurstofarme septictank is dit een wezenlijk ander systeem: een biologische installatie kan in de tuin staan zonder dat u iets ruikt.
Bovendien stabiliseert het proces het slib biologisch en vermindert het de ophoping ervan aanzienlijk, zodat de tank niet elk jaar geleegd hoeft te worden.
Wanneer kan het toch ruiken?
Als de compressor uitvalt (stroomstoring zonder noodvoorziening, defect apparaat), schakelt de installatie na enkele dagen over naar anaerobe werking. Ook een verkeerd gedimensioneerde installatie (te klein voor de belasting) of gebrek aan onderhoud kan op den duur geurhinder veroorzaken. Met onderhoud dat goed werkt, zijn deze gevallen de zeldzame uitzondering, niet de regel.
Geurloos als merkbelofte
Geurloosheid is, samen met biologisch en zonder chemicaliën, een van onze drie kernbeloften. Onze proefinstallatie in Chili werkt sinds 2015 zonder storingen en zonder geurhinder in de tuin of in het huis. Daar zit biologie achter, geen reclame.
